Danışan 12 yaşında 3 kardeşin en büyüğü. Anne ev hanımı baba kendi x işini yapmaktadır. Ailesinin ekonomik durumu son derece iyi olmasına rağmen J sürekli olarak çalmaktadır.

Okulun kütüphanesinden kitap, arkadaşını çantasından kalemtraş, defter, kalem, kırtasiyeden bloknot, kalem, annenin çantasından para . . . gibi
 

      J’ nin annesi bayan Y, odasında gizli gizli işler yapan J nin davranışlarından şüphe eder. O olmadığı zaman J’ nin odasına girer ve çocuğunun odasını biraz karıştırır. Anne gözlerine inanamaz. Çocuğunun odasında 80 kadar satın alınmayan kitap, fazla miktarda kalem . . . vb vardır. Anne baba Çocuklarına bu durumu sorduklarında J kızarır ama yalan söylemeyi tercih eder. Bir süre sonra çocuklarının hırsızlık yaptığından iyice emin olurlar. Çocuklarının bir nevi kleptoman ( hırsızlık hastalığı ) olduğunu düşünürler. Bir müddet J’ ye bu yaptığının çok yanlış olduğu açıklanır ama fayda etmez. Hipnozun sorunlarına iyi bir çözüm olacağına inanan anne baba, bir çözüm aramaya başlarlar. 

    
       Danışan J  görüşmeye alınarak, başkasına ait olan bir eşyanın izinsiz olarak alınması durumuna hırsızlık denileceğini, toplumsal normların hırsıza bakış açısının nasıl olduğunu, bir hırsız olarak toplumda nasıl algılanacağı, arkadaşları arasında nasıl bir yere sahip olacağı ona imajine ettirildi. Bunun yanı sıra amca, dayı, teyze gibi aile yakınları tarafından nasıl görüleceği de ona imajine ettirilerek başkasına ait olan eşyaları almanın ona kazandırdıkları ve kaybettirdikleri imajine ettirildi. Sonuç itibariyle çocuğun ve ailenin yaşadığı bu sorun ortadan kalktı.

       Çocuklarda görülen hırsızlık olayına farklı açılardan bakmak mümkündür. 12 yaşındaki bir çocuğun başkasına ait olanı “ kendi malı ” haline getirmesine belki de hırsızlık olarak bakmamak gerekebilir. Nedeni her ne olursa olsun ortadaki davranış hoş olmayan ve ana baba’ yı tedirgin eden bir olaydır. Ve bu sorun ortadan kalkmalıdır.